Rond Amanipi komt tienermoederschap vaak voor. We zagen het ook al in de wijde omgeving van Lanza. Het lijkt meer regel dan uitzondering op het platteland in Congo. Dit fenomeen blijft me bezighouden. Wat zijn de oorzaken van het te jonge moederschap? En wat zijn de gevolgen voor het meisje en haar kind? We hebben het over tienermeisjes zoals Asheni en Naomi in Lanza, Alesi en Esther in Amanipi. Elk met hun dromen en hun kwetsbaarheid.

Waarom worden meisjes zo jong moeder?
Armoede speelt een grote rol. Veel gezinnen hebben moeite om rond te komen, waardoor meisjes gevoelig zijn voor jongemannen die hun geld en voorspoed beloven. De verleiding om via seksueel contact te ontsnappen aan de armoede is voor de meesten onweerstaanbaar.

Er is nog een andere, diepgewortelde oorzaak. Al van jongs af aan groeien meisjes op met het beeld dat moederschap het belangrijkste doel van een vrouw is. Een kind krijgen betekent respect, erkenning en een plek in de gemeenschap. Peuters van twee jaar lopen met een pop op hun rug gebonden net als hun moeder met de baby. En meisjes van vier dragen al hun jongere broertje of zusje op de rug. Tienermeisjes verlangen ernaar om zelf moeder te worden, ook al zijn zij daar lichamelijk, emotioneel en geestelijk nog niet klaar voor. Het ‘organiseren’ van een zwangerschap is niet zo moeilijk. In de omgeving van Amanipi zijn er regelmatig nachtfeesten met veel drank. Het gevolg is veel onbeschermde seksuele contacten en voilà, na enkele weken is de zwangerschap een feit.
De gevolgen

De gevolgen van een vroege zwangerschap zijn ingrijpend, in de eerste plaats voor het tienermeisje. Ja, ze heeft wat ze wilde en ze mag uitzien naar het moederschap. Maar die voldoening heeft een hoge prijs. In de eerste plaats moet ze stoppen met school, waardoor ze niet meer de kans krijgt om verder te leren. Verder loopt haar gezondheid risico’s omdat haar lichaam nog niet volgroeid is. Sommige meisjes maken zware complicaties mee, soms zelfs met dodelijk gevolg. En door de onbeschermde seks loopt ze risico’s op geslachtsziekten en HIV/Aids.



Ook haar kind draagt de gevolgen. De vader van het kind, als die al bekend is, neemt vaak niet de verantwoordelijkheid van het vaderschap op zich. Het kind groeit dus op zonder zijn eigen vader te kennen. De tienermoeder staat er alleen voor en ze blijft bij haar ouders wonen. De grootouders dragen de lasten van meerdere kleinkinderen, naast die van hun eigen kinderen. Na het eerste kind volgen er meestal meer. De kans op een officieel huwelijk wordt steeds kleiner. Ze is dan niet langer tienermoeder maar ongehuwde moeder. De kinderen hebben vaker dan anderen te maken met ziekte, ondervoeding en gebrek aan onderwijs. Zo blijft een vicieuze cirkel van armoede en kwetsbaarheid bestaan. Het is schrijnend om te zien. We zien dat heen overal om ons heen gebeuren zoals bij Alesi, Esther, Taabo en nog vele andere buurmeisjes. In vrijwel iedere familie komt het voor, ook die van de voorganger. Zij hebben vier kleinkinderen opgenomen in hun gezin.

Wat kunnen we doen?
Met het boomkweekproject van de 4Pijlers proberen we deze meisjes hoop en toekomst te geven. Ze planten hun eigen koffie en andere bomen. Hierdoor kunnen ze op den duur financieel op eigen benen staan. Een voorbeeld hiervan is Alesi die haar eigen koffieboompjes plantte.
Daarnaast is onderwijs vanuit de kerk heel belangrijk. We geloven dat ieder mens door God geschapen is en kostbaar in Zijn ogen. Daarom zijn wij geroepen om meisjes en jonge vrouwen te beschermen, te begeleiden en hoop te bieden. Meisjes mogen ontdekken dat God een plan heeft met hun leven dat verder reikt dan een te vroeg moederschap. De kerk heeft een belangrijke taak om Bijbelse waarden over liefde, seksualiteit en verantwoordelijkheid te onderwijzen, in openheid en met genade. Onze voorganger in Amanipi heeft mij gevraagd om hierover onderwijs te geven in de jeugddienst. Ik heb dit met plezier en overtuiging gedaan. Op de komende kerkelijke conferentie ben ik hier weer voor uitgenodigd.

Het is belangrijk dat jongeren begrijpen dat het huwelijk Gods oorspronkelijke plan is. De waarde van een vrouw ligt niet alleen in het krijgen van kinderen, maar allereerst in het feit dat zij een geliefd kind van God is. Moederschap is kostbaar, maar op de juiste tijd, in Gods tijd. Dan kan ze samen met haar man de verantwoordelijkheid voor de kinderen dragen en hun kinderen een betere toekomst bieden.
We zijn dankbaar dat we ons steentje mogen bijdragen aan hoop voor tienermoeders en aan onderwijs over deze ingewikkelde en gevoelige onderwerpen. Ik bid Gods wijsheid en liefde om daarbij de goede woorden te kiezen.








































