Ontmoetingen in het wildpark

In april beleefden we een paar dagen die we niet snel zullen vergeten. Onze vriendin Marieke kwam naar Oeganda, samen met twee vriendinnen met wie zij hier dertig jaar geleden had gewerkt. Voor ons is Oeganda maar een paar uur rijden maar voor de vriendinnen een hele vliegreis! Maar dat hadden ze ervoor over. En wij waren heel blij dat ze gekomen zijn.



We spraken af in een van de mooiste plekken van Oeganda: Murchison Falls National Park. Daar hebben we samen drie prachtige dagen doorgebracht in een safarikamp midden in de natuur. Ik vond het heerlijk om Marieke weer te zien! De grote verrassing moest nog komen. De eerste avond had ze een tafel vol cadeautjes voor ons uitgestald: lieve brieven en kaarten met mooie teksten, chocoladerepen, drop, boeken, enzovoort. We waren helemaal overweldigd. Het bleek dat Marieke een geheime actie daarvoor had gehouden in onze thuisgemeente Sefanja. Het was zo veel dat ik niet goed dat we de tel kwijtraakten. Iedereen die hieraan heeft bijgedragen, Marieke in de eerste plaats, ontzettend bedankt! Het heeft ons diep geraakt.





Met onze eigen auto maakten we prachtige safari door het park. Wat Murchison Falls indrukwekkend maakt is de enorme rijkdom aan dieren. Overal zagen we grote kudden impala’s en andere antilopen, groepen olifanten en buffels, giraffes, bavianen en zelfs een aantal leeuwen in de avondschemering. Mijn hart maakte een sprongetje bij deze waarneming. Het voelt alsof je in een totaal andere wereld bent: ruig, puur en onaangetast, de wereld van vlak na de schepping!

Een ‘must-do’ is de boottocht op de Victoria-Nijl richting de Murchison Falls. Onderweg zie je een rijkdom aan vogels, veel nijlpaarden en enkele angstaanjagende krokodillen. Uiteindelijk is daar het uitzicht op de Murchison Falls zelf. Die hebben we later over land ook nog van bovenaf bekeken. Je hebt dan een prachtig uitzicht met regenbogen door de nevel. Wat een enorme kracht gaat er per minuut door deze indrukwekkende watervallen.





Na drie dagen in dit prachtige park brachten we de drie vriendinnen richting van Kampala. Het afscheid viel zwaar maar we houden kostbare herinneringen aan deze dagen.


Ontmoetingen in Jinja
Onze reis ging door naar Jinja. Het was weer tijd voor een bezoek aan Job en Jennie om het landbouwproject te bespreken en de landbouwmedewerkers verder te trainen. We hebben hier in de eerdere nieuwsbrief al iets meer over verteld. We was bemoedigend om te zien hoeveel de mensen al hadden toegepast van onze training in februari.

Het was heerlijk om even op het ‘Little Angels’ schoolterrein zijn. Het ademt een sfeer van rust, vreugde. Dat merk je als je de kinderen samen ziet spelen en plezier hebben. De school ligt vlakbij de Nijl en daar hebben we dankbaar van genoten: een verse tilapia als lunch en daarna een wandeling langs de rivier.

Na twee dagen begon de lange terugreis: eerst van Jinja naar Arua aan de grens met Congo. Het is een tocht van bijna twaalf uur met druk verkeer en soms gevaarlijke situaties op de weg. We rijden om de beurt en moeten voortdurend scherp blijven. Na een overnachting in Arua reden we de volgende dag verder naar Amanipi.
Na alle kilometers, ontmoetingen en indrukken waren we vooral dankbaar. Dankbaar voor de mensen die we mochten ontmoeten, voor de bemoedigingen onderweg en bovenal dat God ons op al deze reizen veilig heeft thuisgebracht.
Beste Remke & Roelof,
Wat heerlijk dat jullie er zo een week in april uit konden breken en zo’n mooie tocht hebben mogen maken, met fijne vrienden en goede contacten!
Ik wens jullie Gods Sterkte en Kracht in alles!
Mvgr Joost
LikeGeliked door 1 persoon