Doruma
In de krappe twee maanden dat ik hier ben, heb ik al aardig wat afgereisd. De derde week was er een reis naar het hoge noorden van Congo, naar een plaatsje genaamd Doruma. Het ligt tegen de grens met Zuid-Soedan in het gebied dat bekend staat als Zandeland. Vorig jaar zijn veel Zuid-Soedanezen de grens overgestoken om de oorlog in hun land te ontvluchten. Er is nu een groot vluchtelingenkamp en er zijn vluchtelingen gehuisvest bij de lokale bevolking, die in het algemeen tot dezelfde etnische groep (de Zande) behoort. Totaal zijn er ongeveer 10.000 ontheemden. Zij hebben alles achter zich moeten laten en hebben geen landbouwgrond. Samaritan’s Purse (SP) had al een team in Doruma. Dat had als doel om te evangeliseren en gezondheidsvoorlichting te geven in dat gebied. Nu SP er is, kan ze onmiddellijk inspringen op de actuele nood. De VN deelt voedsel uit, maar uiteindelijk is het de bedoeling dat de vluchtelingen zelf hun voedsel gaan verbouwen. De overheid heeft hun stukken land toegewezen en SP helpt via een verbeterde landbouwmethode Zéro Labour (waarover straks meer) voor een effectieve productie van voedsel. Ook heeft SP geholpen met het opzetten van een “kerkgebouw” (gemaakt van VN plastic) in het kamp. Veel Zuid-Soedanezen zijn christen. Ik kreeg de kans om met de evangelisten het kamp te bezoeken en voor enkele mensen te bidden. Een bijzondere ervaring.
Roelof en ik zijn daar eind september naartoe gereisd met een vliegtuig van de VN. Het is een prachtige gebied, omringd door bos en zeer vruchtbaar. Het was voor mij ook een soort thuiskomen in het ‘echte’ Congo dat ik me nog herinnerde van ons verblijf in de jaren 90. Een rustig dorp, veel mensen op de fiets, weinig brommers, nauwelijks auto’s, veel groen en weelderige plantengroei. Heerlijk om even bij te komen van het drukke gedoe in Bunia. Op de vlucht naar Doruma en terug naar huis zagen we voornamelijk uitgestrekte bossen onder ons. Af en toe een open plek voor een dorp of een stadje. Wat een rijkdom aan vogels, dieren en planten is er wel niet te vinden in al die bossen?
Blukwa
Vanaf 14 oktober had Roelof een week vakantie. We hebben de gelegenheid aangegrepen om wat van de omgeving te zien. Het eerste weekend gingen we naar Blukwa, een dorp in de bergen, ongeveer 70 km ten noorden van Bunia. De kwaliteit van de weg was niet al te best; de reis duurde ruim 3 uur. Onderweg genoten we van de prachtige uitzichten en van de gesprekken met onze reisgenoten. We reisden samen met pasteur Reta en zijn vrouw Sara, die in Blukwa zijn opgegroeid. We kennen Reta nog uit onze tijd in Todro, 1990-1994. In Blukwa zit een vroegere zendingspost van de Africa Inland Mission. Veel van de vroegere glorie is verwoest in het etnische conflict tussen Lendu- en de Hema-groepen tussen 2000 en 2010. In Blukwa heeft Roelof een uitleg van zijn nieuwe landbouwtechniek gegeven.
De eerste stap is het onkruid bestrijden met een onkruidverdelger. Als het onkruid is afgestorven kan er direct gezaaid worden zonder te ploegen, vandaar de naam Zéro Labour. Bij de uitleg hiervan kreeg hij spontaan hulp van Sara en Reta in de lokale taal (Lendu). De mensen luisterden aandachtig. Dit was ongehoord, zou het echt mogelijk zijn? Op de uitleg volgde een demonstratie met de rugspuit. Het gaf veel bekijks.
Het duurt ongeveer twee weken voordat het onkruid is afgestorven. Ze zien het resultaat dus pas later. Overigens hoeft dit spuiten maar een of twee keer te gebeuren. Het volgende seizoen worden stikstofbindende bodembedekkers gezaaid, die het onkruid verdringen. Daarmee kan het gebruik van onkruidverdelgers worden afgebouwd.
We hebben overnacht op de katholieke missiepost in Drodro, 10 km verderop, gerund door de zusters. Dat gebouw was gespaard gebleven in de oorlog. Zondag hebben we in Blukwa een levendige kerkdienst meegemaakt. De mensen waren heel blij met ons bezoek en sloofden zich uit met het zingen en spelen van allerlei liedjes voor de gasten.
Nyankunde
De rest van onze vakantie hebben we in Nyankunde doorgebracht. Een uur rijden van Bunia. Er is een groot evangelisch ziekenhuis. Dit werd verwoest in de oorlog tussen 2000 en 2005. Gelukkig is het ziekenhuis herbouwd en zijn veel mensen weer teruggekomen. SP heeft een nieuwe operatiekamer gefinancierd. Ook levert SP een bijdrage aan een programma voor het bestrijden van ondervoeding.

Roelof en ik hebben hier echt genoten van de rust, de vogels, wandelingen in de natuur.
Dank voor dit inkijkje in jullie leven. Wat mooi dat julli steeds verbinding zoeken met onze medemensen. Liefs van Trees
LikeGeliked door 1 persoon
Dankjewel Trees.
LikeLike
hadithi nzuri tena, KABISA!
LikeGeliked door 1 persoon
Asante Sana mtoto 😉
LikeLike
Habari gani binti yangu?
LikeLike
Geweldig te lezen wat jullie allemaal voor indrukken meemaken. Een totaal andere wereld.
Bijzonder veel zegen en Gods wijsheid en leiding toegewenst.
LikeGeliked door 1 persoon