Rond huis en tuin

Huis en tuin

In een rustige straat, niet ver van de drukke hoofdweg, staat ons huis . Er is een mooie tuin bij met allerlei vruchtbomen: avocado, papaya, mango, guyave, moerbei… Allemaal geplant door vroegere zendelingen. Wij plukken daar dankbaar de vruchten van. Er is ook een moestuin met kool, spinazie en nog veel meer.

Onze straat, de rode poort is van ons huis

Moestuin

In onze tuin voor de moerbei boom

Het huis wordt bewaakt: overdag is er één wacht en ’s nachts zijn er twee. En we hebben een waakhondje met de mooie naam Sherlock. Het beestje was broodmager en ziek toen Roelof hier in mei aankwam. Nu is hij aardig opgeknapt en hij doet zijn werk goed: hard blaffen tegen vreemde gasten. Zo erg dat hij overdag in een hok gestopt moet worden, anders valt hij de onbekende indringers aan!

De wacht met het hondje Sherlock

Neema op de veranda

Voor het werk in huis krijgen we  drie dagen per week hulp van Neema, een dochter van onze oude vriend, pasteur Baraka. Haar familie die destijds bij ons in de buurt woonde, woont nu in Bunia. Ze haalt boodschappen van de markt, maakt het huis schoon en wast de kleren. Er is elektriciteit en stromend water in huis en zelfs een wasmachine. Die doet het helaas niet omdat de stroom te zwak is. Daardoor doet ook de boiler voor de douche het niet. We moeten het doen met koude douches. In de warme tijd is dat niet zo erg maar in de regentijd kan het hier ’s avond aardig afkoelen. Ik maak dan maar een warm badje met een keteltje heet water. De stroom valt ook regelmatig uit. Elke dag of nacht zeker enkele uren, soms een halve dag. Voor noodgevallen hebben we een generator die een hoop lawaai maakt. Ook hebben we een systeem op een accu, waar de laptops, de piano en een paar lampen op zijn aangesloten. Dat is ideaal.  We zijn heel tevreden met dit huis met allemaal op de begane grond drie slaapkamers, twee badkamers en een keukentje met een gasfornuis en een koelkast. Geen gelikte inbouwkeuken maar alles werkt perfect (als er stroom is tenminste).

Swahili in de praktijk

Er is nu een maand voorbij. Wat doe ik nu de hele dag, vragen sommigen zich misschien af. In de ochtend probeer ik mijn Swahili kennis wat op te frissen.

Spreekvaardigheid kan ik direct oefenen in de praktijk. Ik spreek het met Neema, met de wachten, met de taxichauffeurs en verkopers op de markt.

Op de markt

Bij het weeshuis

Zondagmiddag gaan Roelof en ik vaak naar het Anglicaanse weeshuis hier in de buurt. Daar wonen zo’n 35 kinderen.  Ze spreken allemaal Swahili. Roelof gaat vaak even met de jongens voetballen en ik doe een balspel met de meisjes. Daarna delen we vaak iets lekkers uit. Ze vinden het erg leuk als we komen.

HIV

Ondertussen probeer ik contacten te leggen met mensen die zich inzetten voor de kwetsbare groepen. Ik kwam in contact met Angelique, die veel doet voor mensen die leven met HIV. Zij heeft een kleine lokale organisatie opgericht: Action Chrétienne Contre le VIH/SIDA http://www.stratshope.org/news/news_item/angelique-and-patrick-a-very-special-congolese-couple

Ze bezoekt de zieken, bemoedigt hen bidt met ze en geeft praktische ondersteuning en. Ze is zelf HIV+ en weet maar al te goed waar deze mensen doorheen gaan. HIV komt hier nog erg veel voor. Ik ben twee keer met haar mee geweest naar het ziekenhuis. Het is heel bijzonder om te zien hoe de mensen worden opgebeurd. Helaas is een van de vrouwen die we opzochten inmiddels overleden. Angelique geeft ook seminars aan voorgangers en kerkleiders over hoe zij met mensen met Aids kunnen omgaan in de kerk. Veel kerkleiders in Congo zijn, net als zoveel anderen, erg veroordelend en stigmatiserend naar mensen met HIV. Met behulp van Aidsremmers kunnen mensen met HIV nog heel lang en in redelijke gezondheid verder leven. Deze Aidsremmers worden door de overheid (gesponsord door o.a. CordAid)  gratis verstrekt. Angelique heeft me gevraagd haar te helpen in haar organisatie. Ik help haar nu bij fondswerving voor de seminars en de praktische hulp aan mensen die leven met HIV. Ze heeft in Bunia een groep gevormd van mensen met HIV die elkaar bemoedigen om niet in een isolement te leven en trouw hun medicijnen blijven gebruiken. De groep heeft ook een gezamenlijk veld. Op dat veld heeft Roelof hen geholpen om met relatief weinig inspanning boontjes en cassave te planten. Van de opbrengsten hiervan helpen ze mensen met HIV in het ziekenhuis. Ik vind het inspirerend om te zien hoe mensen die zelf zo weinig hebben, zich inzetten voor hun naasten in nood.