Leven in Bunia

Het voelt alsof ik hier al  maanden ben. De eerste week was alles nieuw en fantastisch. Dat nieuwe is er nu wel wat af. Nu alles een beetje gewend is, vallen ook de kleine ongemakken meer op: muggen, stof, lawaai, traag internet… Er zijn ook dingen die  me hebben verbaasd en verrast.

Het verrassende: er is eigenlijk heel weinig is veranderd in Congo. Na 19 jaar worden nog steeds dezelfde liedjes gezongen in de kerk en bij de bidstonden. En er wordt nog steeds heel veel gebeden en gezongen. Elke ochtend en avond en vaak ook overdag horen we het geluid van koorzang en bidstonden uit de kerken in de buurt. Bijna op elke hoek van de straat is er wel één!

Vrouwen van SP , hun cadeau: het schilderij aan de muur

De gastvrijheid en de vrolijkheid is nog altijd uitbundig. En bij elk bezoek is er tijd om te bidden. Heerlijk is dat! De eerste week werd ik verwelkomd door de vrouwen van SP (Samaritan’s Purse) met een bezoek aan mijn huis. Ze brachten een cadeau en ik ontving hen met thee en cake. Ook kwamen er regelmatig oude bekenden van vroeger op bezoek die gehoord hadden dat ik in Bunia was. Het was hartverwarmend om deze mensen na 19 jaar weer te zien.

Wat is er veranderd? De stad is veel drukker geworden. Dat komt vooral door de vele motoren die hier als taxi’s rondrijden. Een deel van die taxichauffeurs heeft vroeger als kindsoldaat gevochten. Zij kregen op deze manier een kans aangeboden om te re-integreren in de maatschappij door organisaties zoals Unicef en Pax Christi (http://www.broederlijkdelen.be/nl/re-integratie-van-ex-soldaten-oost-congo). Voor 30 cent brengen ze je naar de markt of een andere bestemming in de stad. Erg handig transport! Verder is het aantal auto’s flink toegenomen, daarmee ook het lawaai en stof. Er is zelfs een kilometer asfalt op de hoofdweg in Bunia! De mobiele telefoon heeft op grote schaal haar entree gemaakt. Overal zijn standjes van telefoonmaatschappijen die belminuten (unités) en Mb’s (Méga’s) verkopen en waar je je telefoon kunt opladen. De winkeltjes hebben vaak prachtige christelijke namen zoals: Jezus is het antwoord, Grace of Maranatha, zoals op deze foto.

De VN is overal zichtbaar aanwezig in de stad met landrovers, vrachtwagens, vliegtuigen, militairen (voornamelijk afkomstig uit Pakistan). Er is een nieuw zwembad, aangelegd door Indiërs die voor de VN werken. Ik maak hier dankbaar gebruik van. Twee keer per week zwem ik om mijn conditie op peil te houden. Vaak ben ik de enige persoon die echt zwemt. Ik zorg dat ik er vroeg op de middag ben. Tegen de avond zit het er vol met Congolezen en VN medewerkers. Als zwemmer ben je dan hun decor.