James, voorganger en boomkweker

Voorganger James is negenenzestig jaar, maar stoppen met werken daar denkt hij niet aan! In zijn kerk in een dorp, ongeveer twintig km vanaf Amanipi, zet hij zich in voor evangelisatie en de zorg voor wezen en weduwen.

Twintig jaar geleden leek zijn leven voorbij, de diagnose: maagkanker! De artsen konden niets voor hem doen. Hij wendde hij zich tot de plaatselijke kruidengeneeskunde, en genas!  “God heeft me mijn leven teruggegeven.”, zegt hij. Vanaf dat moment wist James dat hij zich wilde inzetten voor kwetsbare mensen en de verspreiding van het evangelie.

Door het langdurige ziekbed was zijn kracht aanzienlijk afgenomen. Grote akkers met de hand bewerken was niet meer mogelijk. Ook was er maar weinig land beschikbaar. Hoe moest hij nu de kost verdienen? James vond een verrassende weg: hij ging bomen kweken: koffie en cacao en bomen voor timmerhout, zoals eucalyptus en teak. De mensen om hem heen begrepen er niets van: wat moet je nu met die bomen? Die kun je toch niet eten? Maar de verkoop van koffie en cacao leverde hem een goed inkomen.

James zag ook de bossen om hem heen verdwijnen, dat versterkte zijn idee om zich in te zetten voor herbebossing. Hij wist dat God hier een plan mee had. In 2016 kreeg hij een droom waarin God zei: op zekere dag zal er iemand langskomen die jou gaat helpen bij dit project. De mensen lachten erom. In de buurt staat hij bekend als Pépiniériste James (James de kweker).

En toen kwamen wij op zijn pad. Begin dit jaar zochten we hem op met de vraag of hij ons kon helpen met het opzetten van koffie kwekerijtjes voor jongeren zonder opleiding en alleenstaande moeders. James’ ogen begonnen te glimmen: dit was precies zijn droom. De droom werd werkelijkheid. Alles kwam nu samen: de kwetsbare mensen en het kweken van bomen. Voor ons was het heel motiverend om iemand met deze visie te ontmoeten, dit was ook onze visie!

Met zijn ervaring verzamelde James in korte tijd enkele groepen van meer dan twintig mensen. James begeleidt hen bij het werk en in een schrift houdt hij nauwkeurig bij wie er aanwezig zijn bij het groepswerk, zoals het bouwen van de kweekkassen. Regelmatig komt hij achterop de brommertaxi van zijn zoon bij ons langs om rapport uit te brengen. Elke keer sta ik versteld van de visie en ijver van deze man.

De groepen zijn hard aan het werk gegaan met het klaarmaken van het terrein en het bouwen van de kweekkassen. Samen met James bezoeken we die plaats, een vallei waar het hele jaar genoeg water is om planten te kweken. Terwijl wij voorzichtig onze weg zoeken door het moerassige land, snelt James voor ons uit als een jong hert. De ‘kas’ is al getimmerd, nu kan het schaduwdoek eroverheen worden gespannen en het koffiezaad is klaar om te worden gezaaid. James laat ons zien hoe je het zaait. Twee maanden zal het duren voordat de koffieplantjes opkomen. Ondertussen moeten ze dagelijks begoten worden als het niet regent. Dat vraagt veel geduld en toewijding.

We lopen weer terug naar James’ huis, deze keer de heuvel op, maar James loopt weer net zo onvermoeibaar voor ons uit, terwijl vrolijk hier en daar wat mensen begroet. Wat een energie!  Zijn vrouw Yabeze komt ons tegemoet met een brede glimlach. “Het werk van James met koffie, cacao en bomen is een zegen,” zegt ze. “We kunnen er goed van leven.” Ze vertelt over hun werk in de kerk en over hun zes kinderen: één kind is overleden, de anderen zijn volwassen. Kweken zij ook bomen? Nee, dat niet, sommigen rijden brommertaxi, de oudste werkt als verpleegkundige. James en Yabeze wonen met een van hun zoons op hetzelfde erf. Rond hun huis spelen de kleinkinderen.

We zijn God diep dankbaar dat we met ‘Pépiniériste James’ mogen samenwerken. Hij begeleidt in totaal vijf groepen in het boomkweek project van de 4Pijlers.