Eigen veld
Het wachten op onze paspoorten met visa duurt nog veel langer dan we hadden gevreesd. Ze zijn er nu nog steeds niet. Wat moet je dan? Elke dag maar weer hopen dat het ze nu toch eindelijk zullen komen? We wilden niet langer zo doorgaan en hebben een knop omgezet. Ik geloof dat ik geduld begin te leren. De vakantie is uitgesteld naar september en we gaan hier gewoon door met ons werk. Het leek ons leuk om zelf ook een stukje grond te bewerken met de methodes van Zero Labour. We konden voor het komende groeiseizoen 1/3 hectare huren dichtbij huis en daar zijn we op een zaterdag begonnen met het onkruid te behandelen.
Er kwamen allerlei mensen langs op weg naar hun eigen veld. Ze vonden het heel interessant om daar twee Wazungu (blanken) bezig te zien en waren belangstellend naar onze nieuwe methode. Heel leuk om zo direct contact te hebben van ‘boer tot boer’. Het wachten is nu op de regens die naar verwachting in september zullen beginnen. Dan willen we daar graag bonen en pinda’s planten.
Diploma’s
In de drie dorpen waar ZOA het project heeft met kwetsbare vrouwen, waren de alfabetiseringscursussen afgerond. De vrouwen hadden een examen afgelegd en nu was het moment om de diploma’s uit te delen. Iedereen kreeg een diploma met de score erop vermeld. Er was een officiële ceremonie georganiseerd. Vanuit onze woonplaats Kamanyola kwam ik aan met de coördinatrice van het project en kratten vol frisdrank. Ik had me in mijn mooiste Congolese outfit uitgedost. Alle chefs en andere leiders van het dorp werden opgetrommeld en kwamen meteen opdraven. Uiteraard waren ook de leraars alfabetisering en de monitrices van de spaargroepen aanwezig.
Er waren speeches van de dorpschef, de leraar alfabetisering, en ja, ook van mij. De coördinatrice had mij gevraagd om een woordje te delen. Dat moest natuurlijk wel in het Swahili. Ik hield een praatje van tien minuten. Ik beschreef de voordelen van kunnen lezen en schrijven. Beter meedoen in spaar- en kredietgroepen, begrijpen wat je kinderen op school doen, de telefoon gebruiken, klokkijken, je naam en handtekening schrijven, beter kleine handel drijven en….de Bijbel lezen! Allemaal zeer waardevolle, zelfs onmisbare skills. De vrouwen gaan nu meer meetellen in hun gezin en in hun dorpsgemeenschap. Ik heb benadrukt dat ze voor zichzelf moeten blijven oefenen.
In elk van de drie dorpen werd deze ceremonie gehouden. We waren er twee dagen mee bezig. Na afloop van de diploma-uitreiking was er steeds een feestje met een flesje prik en een oliebol. Groot feest! Veel kinderen bleven erom heen hangen in de hoop ook nog een slokje frisdrank of een stukje oliebol te krijgen.
Nieuwe markt
In een van de dorpen, Kibungu, had de alfabetiseringsgroep het initiatief genomen om een eigen markt te openen. De markten zijn een stuk verderop in andere dorpen. Het is voor de kleinhandel goed als er ook een markt in de buurt is. Deze markt werd na de diploma-uitreiking officieel geopend door de dorpschef. Een mooi initiatief van deze vrouwen!
Terug naar Congo 