Nieuw Jaar

Oud en nieuw

Het nieuwe jaar is begonnen, en hoe! Op oudejaarsnacht gonsde onze stad van de herrie. Feestende mensen? Ja heel veel feestende mensen maar zeker niet alleen in de kroegen; in alle kerken werden gebedswaken gehouden vanaf een uur of 10 in de avond tot aan de volgende ochtend 6 uur. Dit gaat samen met veel zang en dans en luide muziek. Als je bedenkt dat er in bijna iedere straat een kerk is dan kan het geluid flink oplopen. Zo werd het nieuwe jaar 2018 ingewijd. Geen vuurwerk maar gebed, zang en dans.

Geweldig toch? Wij zijn niet die hele nacht opgebleven hoor, niet eens tot middernacht en daarna proberen met oordopjes in te slapen…

Vlak voor oudjaar hadden wij nog een bijzonder feestje: Androzo, een van Roelofs landbouwmedewerkers en oude bekende uit Chyekele, trouwde op 30 december. Het was bijzonder om zijarjn bruiloft mee te kunnen maken.

En nu aan het werk

In de kerstvakantie waren we al bezig geweest met het voorbereiden van de activiteiten voor het nieuwe jaar. Er gaat dit jaar een nieuw project van Samaritan’s Purse (SP) van start in Bunia, genaamd Safe Haven. Dit project is om kerken te versterken die zich inzetten voor de meest kwetsbare groepen, zoals tienermoeders, prostituees, weeskinderen, kinderen die op straat leven en/of niet naar school gaan en mensen die leven met HIV/AIDS. Vanaf 5 januari was het kantoor van SP weer open en ben ik daar ook als vrijwilliger aan het werk gegaan. De week daarop waren we druk met de planning en voorbereiding van dit project. Voor het hele jaar moesten de activiteiten worden gepland, contracten en afspraken gemaakt, de kerken worden ingelicht via de radio. Vanaf vandaag kunnen de kerken zich aanmelden voor dit project en daarna wordt een selectie gemaakt van de kerken die zich nu al inzetten voor kwetsbare groepen. Ik vind dit een mooi project en wil me er graag voor inzetten. Dit betekent in het begin veel planningsbijeenkomsten, overleg, afspraken maken en de geschikte mensen zoeken die het werk kunnen uitvoeren.

Andere programma’s waar ik mij voor wil gaan inzetten zijn “Licht, hoop en vrede” in de regio van Geti (ongeveer 70 km ten zuiden van Bunia). Dit is bedoeld om weer hoop en vrede te brengen in die streek waar veel onrust is door milities die burgers overvallen, beroven en verkrachten. En dan is er nog de evangelisatie, in feite is dit het belangrijkste programma van SP. In iedere project speelt dit wel een rol. Want altijd gaat het erom dat het goede nieuws van het Evangelie wordt bekend gemaakt aan de mensen. Verder help ik Angelique bij haar HIV/AIDS werk. Ik heb haar al een paar keer eerder genoemd. Zij is bezig met het schrijven van nieuwe projecten en het helpen van mensen die leven met HIV/AIDS.

Engelse toetsen nakijken

Planning achter de laptop

Ondertussen geef ik nog steeds Engels aan de universiteit Shalom van Bunia. Het zijn twee tot vier uren per week op woensdagochtend. Ik ben overgeplaatst naar een andere groep. De medische faculteit wilde dat ik Engels ging geven aan de medische studenten. Dus ik geef nu Engels aan tweedejaars medische studenten. Een heerlijk klein groepje van slechts tien studenten. Dat is heel prettig werken. Ik heb de eerste toets gegeven. Het resultaat viel niet tegen.

Chocola

In mijn vrije tijd vind ik het leuk om dingen uit te proberen in de keuken. Ik heb een molen gekocht waarmee je koffiebonen kunt malen, pindakaas maken en chocola uit cacaobonen malen. Die cacaobonen kun je in hier in de buurt zeer voordelig kopen, voor minder dan een dollar per kilo. Het is de moeite waard om daar je eigen chocola mee te maken. Dat laatste heb ik pas gedaan na wat studie op het internet. Het is niet eens erg moeilijk. Het resultaat is een wat ruw soort chocola, maar het smaakt ons best.