Aidsconferentie in Oeganda

Reis

Vorige week zaterdag ben ik samen met Angelique naar Oeganda gereisd voor een Aidsconferentie. Angelique is een vriendin van mij hier in Bunia. Ik schreef al eerder over haar (15-10). Ze leeft zelf met HIV en is hier heel open over. Ze is getrouwd met Patrick die geen HIV heeft en het echtpaar heeft drie gezonde kinderen, alle drie zonder HIV.

De taxi onderweg naar Mahagi

De taxi gehuld in een stofwolk

Dit gebeurt soms ook..

De reis ging over de weg. Dat was een heel avontuur, eerst met een taxi van Bunia tot aan de grens even voorbij Mahagi: 185 kilometer over een redelijke weg. Het had al twee weken niet meer geregend, dus de zandweg was erg stoffig. Achter de vrachtauto’s ontstonden zulke stofwolken dat er geen zicht meer was op de weg. De chauffeur stond dan bijna stil. De reis is niet zonder gevaren zoals is te zien op de foto met de vrachtwagen hierboven.

De Nijl

Olifant aan de kant van de weg

Bavianen

Aan de andere kant van de grens stond een auto van Samaritan’s Purse in Oeganda klaar om ons naar Kampala te brengen. Dit was een mooie en comfortabele rit van ongeveer zes uren over geasfalteerde wegen. We reden over de West Nijl en door diverse wildparken en zagen olifanten, antilopen en bavianen.  In Kampala waren we de eerste nacht te gast Anglicaanse  priester, canon, Gideon, die zelf al 25 jaar leeft met HIV. Hij was de eerste Afrikaanse geestelijke leider die openheid gaf over zijn HIV status en is al meer dan twintig jaar actief in de strijd tegen stigmatisering rondom HIV/AIDS. Hij had deze conferentie georganiseerd ter gelegenheid van de Wereld Aids Dag op 1 december.  Angelique kent hem goed en hierdoor was zij uitgenodigd op de conferentie. Via Angelique raakte ik ook geïnteresseerd . Ik wilde er graag aan deelnemen om lessen te leren voor aanpak van HIV en AIDS in Congo.

Het doel van de conferentie was om in vier dagen samen een  een plan te ontwikkelen om via een communautaire aanpak HIV/AIDS in Oeganda in 2030 tot een minimaal niveau te reduceren. Dit plan zal in 2018 worden aangeboden aan de president van Oeganda.

Ik heb deze conferentie veel geleerd over HIV en AIDS. Vooral over de feiten en de situatie  van HIV/AIDS in Oeganda en in Afrika in het algemeen. Helaas is het aantal nieuwe infecties in Oost, Centraal en Zuidelijk Afrika nog steeds te hoog, meer dan 4% van de bevolking. In Congo is dit in sommige gebieden nog veel hoger. En het total aantal mensen dat leeft met HIV in dit deel van Afrika is bijna 20 miljoen, dat is  ruim 50 % van alle mensen die leven met HIV of AIDS in de wereld.  Een van de belangrijkste oorzaken is de onveilige seks die hier nog op grote schaal en vaak ook al op jonge leeftijd plaatsvindt. Een andere hindernis is nog steeds de stigmatisering en schaamte rond HIV/AIDS. Zolang mensen zich niet laten testen en zij die getest zijn er niet open over zijn, gaat de verspreiding van het virus gewoon door. Maar degenen die zich hebben laten testen, open zijn, zich laten behandelen met HIV remmers, bewust leven, zorgen dat de verspreiding stopt. De virusdruk is bij hen zodanig verminderd dat ze zelfs geen virus meer overdragen.  Vandaar dat het ook mogelijk is dat mensen die HIV positief zijn en onder behandeling van HIV remmers, een gezin kunnen stichten, met goede voorzorgmaatregelen, kinderen kunnen krijgen zonder HIV. Zij kunnen positief leven met HIV en zijn een voorbeeld voor al die anderen die niet open zijn over hun status.

Discussie met de Congolese deelnemers

Groepsdiscussies

Fiona met Canon Gideon

Canon Gideon heeft drie kinderen gekregen toen hij al HIV positief was en onder behandeling van HIV remmers. Op de conferentie waren er verschillende van dergelijke voorbeelden. Iemand die mij erg raakte was een jonge vrouw van 24 jaar. Zij was geboren met het HIV virus. Nu is zij getrouwd en zwanger van haar eerste kind. Zij is een vurige activiste tegen HIV en AIDS in Oeganda. Op die manier worden veel jongeren bereikt. In Congo is er nog veel minder openheid. Mensen zoals Angelique zijn hier nog een grote uitzondering. De uitdaging voor Congo is om hier ook deze openheid te creëren en het stigma en de schaamte te doorbreken. Vanaf 2018 willen we graag diverse activiteiten ontwikkelen in de verschillende kerken om meer openheid te krijgen rondom HIV/AIDS en een duidelijke visie te ontwikkelen voor deze en andere kwetsbare groepen zodat de kerk een veilige haven voor hen kan zijn. Tot nu toe is dat helaas vaak niet het geval.

Taxi naar Bunia

Busstation bij de grens

De terugreis ging via de nachtbus uit Kampala tot aan de grens. Vanaf daar de volgende ochtend verder met een zelfde soort taxi als op de heenweg terug naar Bunia. Rond de middag waren we weer thuis en een bijzondere ervaring rijker.