Engelse les en meer

Engelse les

Sinds vorige week geef ik het vak Engels op de Universiteit Shalom Bunia (verder afgekort als USB). Dit is een christelijke universiteit die is ontstaan uit een Theologische Hogeschool die hier al heel lang was, gesticht door zendelingen van de Africa Inland Mission. Ik ken de directeur van de theologische faculteit, Ted Witmer en zijn vrouw Dana, die hier al sinds het eind van de jaren 80 in Congo werkzaam zijn. Dana heeft mij gevraagd of ik het vak Engels zou willen geven. Het leek mij een welkome bezigheid in de maanden dat ik nog weinig andere verplichtingen heb.

Vorige week ben ik dus begonnen in een groep eerstejaars studenten van verschillende faculteiten zoals Biologie, Landbouw en Medicijnen. Het is woensdag ochtend van 8-10 uur op de westelijke campus, dat is een eindje buiten de stad. Om half 8 vertrekt er een bus vanaf de centrale campus, helemaal volgestouwd met studenten en een paar docenten waaronder ik. De eerste les kwamen er maar tien studenten opdagen. Ik observeerde het eerste uur de les van de leraar van die groep. Het niveau van deze studenten is ongeveer vergelijkbaar met de eerste klas middelbare school in Nederland. De les verliep erg formeel en statisch, terwijl het doel juist spreekvaardigheid was. Met mijn NT2 ervaring zag ik daar nog wel enige punten ter verbetering. Het tweede uur mocht ik zelf lesgeven.

Ik heb geprobeerd wat meer interactie te brengen en de studenten te stimuleren om meer te spreken met wat speelse werkvormen. Dit vonden ze een beetje raar maar ook wel heel leuk. De tweede week waren er ongeveer veertig studenten in de klas. Dat was wel ineens wat veel van het goede. Een hele uitdaging om daar een leuke les van te maken. Deze keer heb ik de volle twee uur lesgegeven ook weer met veel interactie en spelvormen. Ik heb een redelijk vrije rol. Het is de bedoeling dat ik vooral observeer hoe de lessen nu gaan bij verschillende docenten en kijk wat er te verbeteren valt. Na een paar weken zou ik dan een workshop kunnen geven over activerende werkvormen of differentiëren binnen een groep. Al met al heel leuk om zo toch weer een beetje in het onderwijs te werken.

Komanda

Roelof en ik zijn donderdag naar Komanda geweest. Dat is een knooppunt van wegen naar bijvoorbeeld Beni in het zuiden en naar Kisangani in het westen. Het ligt 75 km ten zuiden van Bunia, twee uur rijden over een goede weg.  Samaritan’s Purse (SP) heeft hier een kantoor voor de programma’s Ondervoeding en Gezondheid en Landbouw. Er is veel ondervoeding in deze streek. Er zijn “care” groepen gevormd van ouders van de ondervoede kinderen. De groepen krijgen voorlichting over gezonde voeding en maken samen velden om groenten te verbouwen. Maar vaak is niet de kennis over voeding de beperkende factor. Meestal zijn het de sociaaleconomische omstandigheden, vaak alleen de moeder in huis die voor het inkomen moet zorgen.

Daarom is Roelof met een aantal landbouwmedewerkers ook hier begonnen met de introductie van de nieuwe methode Zéro Labour. Op deze manier kunnen de kwetsbare gezinnen met veel minder inspanning een groot veld maken. Ze zaaien gewassen zoals soja, mais, bonen en cassave. Allemaal producten die veel  opbrengen. Een deel van de opbrengst kan worden gegeten. Met de rest van de opbrengst kan voldoende voedsel gekocht worden om het gezin te voeden en andere dingen te betalen. We bekeken enkele van deze velden. Op een veld was een groep net bezig met het zaaien van bonen in de bespoten maar niet geploegde grond. Op een ander veld stonden al ingezaaide bonen en ergens anders groeiden soja en mais. De mensen waren erg tevreden.

Komanda ligt dichtbij de rivier Ituri. We namen daar even een kijkje, een indrukwekkende rivier omringd door oerbos. Een chef van een van de groepen heeft naast de rivier een groot stuk grond van bijna twintig hectare. Veel te groot om te bewerken, maar met de nieuwe methode kan hij er aan de slag. SP krijgt enkele hectares in bruikleen. Roelof wil daar eenvoudige veredeling van zaad gaan toepassen.

IMG_0679
Ituri rivier

 

4 gedachten over “Engelse les en meer

  1. Wat kun je toch boeiend schrijven. Als ik jullie foto’s bekijk, dan zie ik jullie zo stralen en genieten. En wat een geweldig werk doen jullie daar. Jullie zitten daar echt op jullie plek. God’s rijke zegen toegewenst! Veel liefs Gert en Willy

    Geliked door 1 persoon

  2. Wat leuk dat de docenten en studenten op de universiteit open staan voor de voor hen nieuwe werkvormen! En wat een een prachtige resultaten in Komanda. Ik ben het met de vorige schrijver eens: je schrijft boeiend en aansprekend…. Ik was er ontroerd van! Gods zegen en liefs!

    Geliked door 1 persoon

Plaats een reactie